درراستاي تمام ديده هاي اهالي وبلاگستان ما هم چيزهايي مي بينيم!

((چند وقتي ست تار مي بينم))

همه را شكل مار مي بينم!

گربه ها ی ملوس را دشمن

موش را در شيار مي بينم!

طعم آن چشم هاي گيرا را

در دلم زهر مار مي بينم!

بر سر يك قرار نامعلوم

دختري بي قرار مي بينم!

من نماد صداقتي هستم

كه تمامش شعار مي بينم!

حرف هاي تمام مردم را

روي كولم سوار مي بينم!

گرگ را هم شكار مي بينم!

از تمام هر آنچه من بودم

راه حلش فرار مي بينم!

گل و لاي آشنايي!

ز دو ديده خون فشانم پس از آن شب كذايي

چه كنم كه هست اينها گل و لاي آشنايي!

كه تو گربه ي ملوسم نكني زكس گدايي!

مژه ها و چشم تارم شده اخ اخي عزيزم

كه شكار چشم تيزت شده آهوي ختايي!

در خانه ام دو لنگه ز چه رو هميشه باز است

به اميد اين كه شايد تو به خانه ام بيايي!

نه از آنكه ديدمت من!نه از آنكه ديده اندت!

كه شنيده ام ز بوي ات همه عطر بي وفايي!

دم در نشسته اي تو به درك به من چه اصلأ

كه برون خانه گفتي به چه رو به خانه آيي؟!

چقدر كه خنگ بودم چقدر ببو و ساده

كه نرفت در كت من كه تو عاشقم چرايي!

همه گفته اند با من نشو دخترك هوايي

برو بي خيال محضر كه خوشا شب جدايي!

و بزن به سيم آخر ((سه طلاقه اش بفرما

به خيال راحت آنگه بنشين بنوش چايي!))(1)

نكنم من اين غلط را!و نكن از آن غلط ها!

ز تو دل بريده بودم كه يكي پیامک آمد

كه بوز بوز نسيمم و تو اي پري كجايي؟!

 از همه دوستاني كه به وبلاگ جدي من سر زدند ممنونم  اما انگار هيچ وقت نمي توانم زندگي را جدي بگيرم متقابلا زندگي هم مرا جدي نمي گيرد و اين تقابل بي انصافانه يست!

من

گربه كوچك ملوسی را مي شناسم كه هر شب

به اندازه زيبايي اش

اشتباهي عاشق مي شود!

از آنجا كه من هميشه به روز!مطلب مي نويسم (اشعار قبلي گواه ادعا ست!)اين شعر هم به بهانه برپايي هر ساله نمايشگاه كتاب در ارديبهشت ماه! و به اميد هر چه بالاتر رفتن فرهنگ صحيح كتاب و كتاب خواني!سرايش فرمودم!)كه البته طنز تلخي ست!

 كتاب(!)

 يار غاري هست واویلا كتاب

نام دارد بي جهت ليلا كتاب!

 آدمي با خواندنش آدم(!) شده

 آدمي را مي كند معنا كتاب!

 يك كتاب است و غبار خاطره

 سینه چاک و خسته و تنها كتاب!

 آنقدر چاپ كتاب آسان شده

 مي شود درهر كجا پيدا كتاب!

 هر چه تیراژش به بالا می رود

شهرتش هم می رود بالا کتاب !

نام هاي بعد نشرش جالب است

 ناشرش را مي كند رسوا كتاب!

 می گذارم  نام آن يكجا كتاب!

 مي توان يك شب كرايه كرد و خواند

 یک شبش هم می کند دانا كتاب!

 مي شود وا تا خود فردا كتاب!

  صبح تا شب فكر خواندن مي کني

 يك كتابت مي شود ده تا كتاب! 

 تا تواني هي بگير و هي بخوان

 خواندنش لطفي ست در دنيا كتاب !

((عاشقي را شرط تنها ناله و فرياد نيست))

هرچه شيرين مي زنم!يا رب يكي فرهاد نيست

عشق هاي بي شماري داشتم در زندگي

عشق اصلاًَ يا اصولاً تابع اعداد نيست!

اولي را در امين آباد پيدا كردمش

لنگه اش اما يكي هم در امين آباد نيست!

دومي را دوست دارم منتها خيلي بد است

چهار تا زن دارد و قصدش مبارك باد نيست!

اين يكي هم جاي بابا محترم هست و عزيز

پير هست و آنچه (!)دوزاري تان افتاد نيست!

آن يكي هم آنقدر خنگ و ببو وكودن است

فكرش آنجايي كه من شخصاً دلم مي خواد نيست!

آتش است عشق ((نسيم)) و باد نيست

هركه اين آتش ندارد باد نيست!

بيت قبلي ام به عشق مولوي كم وزن! شد

منتها چون وزن من! بالاست مشكل حاد نيست!

بس كه من گشتم نگردي نيست گشتم پس نبود

كا ررا گفتم عزيزم بحث من داماد نيست!

كر نبودم من خودم ديدم كه اوشان! گفته بود

مشكل اصلي دختر مشكل ارشاد نيست!

وعده هاي مفت دادن عادت معموله(!)است

ترك عادت هم مرض پس عادتش ايراد نيست!

پاي من رفته است بد جوري فرو در كفش عشق

اين قلم هم مثل پاي لنگ من آزاد نيست!

مهملاتن،مهملاتن،مهملاتن ،مهملات

تازه جاي شكر دارد شاعرك معتاد نيست!

سيب سرخي دستم

آي مستم مستم

تا كه دنيا،دنيا ست

من هم از دنده سمت چپ  آدم هستم!

 سال نو مبارك

التدابير

به نقل از ماهنامه شماره مخصوص نوروز86 گل آقا

اندر خفاياي سهميه!

((بيا تا گويمت رندانه پندي

كه تا لذت بري از عمر چندي))

تمام راه حل ها را ولش كن

فقط محكم بگو:سهميه بندي!

در وجه تسميه آن نيز خواجه سهيم الملك سهام دار فرمايد:در ايام شباب با دلي كباب سعي در اصلاح امور رعيت بكردم و جماعتي كارگزار را به ولايات فرو دست تحت فرمان خود فرستادم ليكن چون از حقيقت وقايع بي خبر بودم ابن قصور و سهو در نظارت بر كارگزار آتشي به جان خلايق زد كه نخست بدان سهويه!و بعدها در اثر اشتباه عامه در استعمال بدان سهميه بگفتند!

كر نشو كور نشو قدرت بازو بنما

(( تا بدانند كه از فن شنا با خبري))!

حيف باشد به خدا سهم كسي از سر سهو

پيش چشمان تو بخشيده شود بر دگري!

مناجات

خداوندا زراه لطف و احسان

كمي سهميه ام را بيش از اين كن

برايم آب و گاز و نفت و بنزين

چو گنجي خفته در زير زمين كن!

حكايت نوروزي

روزي روزگاري در ولايت هيچستان ننه سرمايي گيس بريده از نوادگان با با نوئل(!)چون پاي مبارك بر لب گور بديد برمحضر كد خدايان ولايت برفت وچون بدانجا رسيد سفره دل خود باز كرد وهواي عمر دراز كرد و منابع آگاه روايت كرده اند كه او رادر مجلس كدخدايان آنچنان جو گرفت كه دامنش از دست برفت و اشك از كاسه چشمانش سر برفت!

يكي از كدخدايان را رقتي در دل پديدار شد و با وي بگفت:يا ننه سرما راه حلي بگو كه ما را جملگي دل كباب شد و حال خراب شد شايد كه مقبول افتد كه ما را طاقت ديدن اشك ضعيفه نيست!

ننه سرما در پاسخ بگفت:طرحي گويمتان كه چون بدان عمل كنيد سال ها به جان من دعاكنيد و در اين ولايت بخوريد و بخسبيد!

كدخدايان گفتند:يا ننه سرما بگو كه ما را جان به لب رسيد!

وننه سرما در حال بگفت:بهار را سهميه بندي كنيد!

جملگي كدخدايان انگشت تفكر در دهان تدبر مكيدي!و في المجلس فرمان به سهميه بندي بهار بدادند

اهالي ولايت هيچستان هم كم كم عمو نوروز را فراموش بكردند وسالهاي سال زير سايه ننه سرما به خوبي و خوشي زندگي كردندي!

آب و بنزين اتول سهميه بندي بكنيم

كوچه و شهرك وپل سهميه بندي بكنيم

ترسم اين است كه روزي برسد در قصه!

بلبل و سبزه و گل سهميه بندي بكنيم

مار از پونه من از مار بدم مي آيد

يعني از عامل آزار بدم مي آيد

                                    محمد سلماني

چند وقتي ست كه از يار بدم مي آيد

مار از پونه من از مار بدم مي آيد

از اتللو رومئو بيژن و قيس و فرهاد

در كل از آدم بي كار بدم مي آيد

آي اي قلب پدر سوخته!و ساده من

ديگر از نق نق سركار بدم مي آيد

آنقَد‏‏‏‏‎‎‎َر داده خداوند به من زيبايي

دارد از آينه انگار بدم مي آيد!

هم از آن بيني زيباي پس از اصلاحات!

هم از اين بيني بيمار! بدم مي آيد!

هي فنر با چه زباني به تو حالي بكنم

كه من از فك فنردار بدم مي آيد!

قسمت من اگر اين دايره محدود است

اصلا از حضرت پرگار!بدم مي آيد!

گور باباي رديف و پدر شعر و هنر!

خيلي از بيني گلزار خوشم مي آيد(۱)

توضيح واضحات:

۱.البته به چشم برادري!